Hanuś blog - archiwum: omamiona

Strona główna

omamiona nie mów, proszę, że jesień cud miód nie obiecuj, że szał po bezkresy liść pod nogi się ściele i wprzód nagość drzew, a nie nagość co grzeszy chłodem pachnie poranek wśród mgieł babie płynie na oślep ku zmrokom a ty do mnie, że słyszysz znów śpiew moich zmysłów, co pragną uroków jesień we mnie rozbrzmiewa radością złoltolistna, w czerwieniach i blasku a ty pętasz mnie swoją czułością a ty chciałbyś być przy mnie do brzasku nie uwolnię się z takich zadurzeń omamiona barwami, kuszeniem zapamiętam w feerii wzruszeń i zostanę na mig waszym cieniem hanus 2011-10-05 17:38:22 skomentuj (1)